Bohol International Marathon

Ang Bohol International Marathon (BIM) ay ang perfect na 'runcation' para sa akin. Ang race kit claiming pa lang sa Panglao ay nakaka-relax na dahil amoy mo na agad ang dagat. Nung race day, madaling araw pa lang ay ramdam mo na yung init at lagkit ng hangin, tipikal na island weather. Ang ganda ng ruta sa unang half ng marathon dahil madadaanan mo yung mga lumang simbahan at tahimik na kalsada ng Bohol na may mga puno sa gilid. Pero pagpasok ng mid-race, lalo na nung sumikat na ang araw, doon na naging brutal ang karera. Halos walang lilim sa ilang bahagi ng highway at yung humidity ay talagang uubos ng lakas mo. Kailangan kong buhusan ng malamig na sponge ang ulo ko sa bawat water station para lang hindi mag-overheat. Ang mga marshals at locals naman ay napaka-welcoming, may mga nagpapamigay pa ng saging galing sa sarili nilang bakuran. Ang pagtawid sa finish line sa tabing-dagat ay isang napakagandang reward. Pagkakuha ng magandang medalya at finisher shirt, marami sa amin ang dumiretso agad sa dagat para magbabad at mag-cool down. Tip ko lang: Magdala ng sariling salt sticks o electrolytes dahil mabilis kang pagpapawisan sa tindi ng humidity dito, at siguraduhing mag-book ng hotel na malapit lang sa starting line para makapagpahinga agad pagkatapos ng karera.